Það er óhætt er að segja að þriðjudagurinn, 10.mars hafi verið viðburðamikill hjá Hönnu Eiríksdóttur, sem segir hér frá upplifun sinni af degi tvö á fundi kvennanefndar SÞ í New York:
„Íslenska kvennahreyfingin í samstarfi við fastanefndina stóð fyrir viðburðinum Cool Feminism: Exploring Ideas from the North. Þar komu fram þær Guðrún Jónsdóttir hjá Stígamótum, Eygló Harðardóttir velferðarráðherra, Gertrude Astrom fyrir hönd Nordisk Forum, Hanna Björg Vilhjálmsdóttir kennari og Irma Erlingsdóttir hjá Jafnréttisháskólanum. Konurnar töluðu fyrir fullum sal og var gaman að sjá hversu margt ungt fólk mætti. Salurinn hló mikið enda kunna íslenskir femínistar að hafa gaman af baráttunni.
Um kvöldið efndi UN Women til fagnaðar í tilefni af Beijing+20 Planet 50-50 og nýju loforði um að ná raunverulegu kynjajafnrétti fyrir árið 2030. Komnir voru saman þjóðarleiðtogar og listafólk til að fagna þeim árangri sem náðst hefur í jafnréttisbaráttunni en einnig til að minna okkur á allar þær orrustur sem enn á eftir að sigra svo að markmiðinu verði náð eftir 15 ár. Bill di Blasio, borgarstjóri New York-borgar opnaði kvöldið og við tók stjörnum prýdd dagskrá. Ban Ki-moon, aðalritari Sameinuðu þjóðanna tók að sjálfsögðu til máls: „Alltof oft hafa leiðtogar notað konur til að öðlast meiri völd. Nú þurfum við að nota vald okkar til að efla konur til dáða.“
Það var sérstaklega gaman að hlusta á forseta Líberíu, Ellen Johnson Sirleaf. Hún byrjaði á því að gantast og nefndi að þegar fjórða kvennaráðstefnan var haldin árið 1995 voru baráttukonurnar yngri og grennri en eldmóðurinn sé enn sá sami. Hún ræddi sérstaklega mikilvægi þess að fagna framförum og sagði: „Á síðastliðnum 20 árum hefur margt vatn fallið til sjávar. Konur sem starfa á mörkuðum hafa lært að lesa auk þess sem konur starfa í dag sem forstjórar og eru þjóðarleiðtogar. Engu að síður er enn langt í land. Við verðum að tryggja öllum konum fullt frelsi. Okkar tími er kominn!“ Að lokum sagði hún stutta sögu af litlum strák í heimalandi sínu. Þegar strákurinn var spurður hvort hann ætlaði ekki að verða forseti þegar hann yxi úr grasi, hélt hann nú ekki. Hann ætlaði aldeilis ekki að gegna kvennastarfi.
Ég iðaði í skinninu þegar Hillary Clinton steig á stokk. Eins og frægt er orðið á Hillary heiðurinn af hinni fleygu setningu: „Kvenréttindi eru mannréttindi og mannréttindi eru kvenréttindi í eitt skipti fyrir öll.“ Hún tók fram, að fyrir 20 árum hafi þessi staðhæfing ekki þótt sjálfsögð en í dag sé sagan önnur. Þess vegna væri mikilvægara sem aldrei fyrr að bretta upp ermar og spýta í lófana, þar sem jafnréttisbarátta kvenna er óklárað verkefni 21 aldarinnar. Þessi kona verður næsti forseti Bandaríkjanna. Það er alveg á hreinu.
Einnig komu fram Melinda Gates, Óskarverðlaunaleikkonan Patricia Arquette sem hélt aðra þrumuræðu um mikilvægi launajafnréttis auk þess sem Travis Kalanick, forstjóri Uber, lofaði að skapa milljón konum atvinnutækifæri fyrir árið 2020. Svona eyddi ég þriðjudagskvöldinu mínu. Hvað gerðir þú í gær?“
