Fólk gengur um rústi húsa í norður Gaza
„Ég er nýkomin aftur frá Gaza, hvar ég dvaldi í viku. Engin orð fá lýst því sem ég sá þar. Um leið og þú kemur inn í Karem Shalom og hliðin lokast að baki þér, finnst þér þú læst inni í veröld eyðileggingar. Heimili, sjúkrahús, skólar, háskólar, leikskólar hafa verið lögð í rúst. Þegar þú ferðast lengra inn á svæðið blasir svo við fjöldinn allur af fólki – karlar, konur og börn – sem hefst við í bráðabirgðaskýlum,“ svo lýsir sérstakur fulltrúi UN Women í Palestínu, Maryse Guirmond, því sem mætti henni í nýlegri heimsókn til Gaza. Þar átti hún meðal annars fundi við forsvarsfólk þeirra félagasamtaka sem UN Women starfar með. Stöðunni lýsti hún fyrir fjölmiðlum í Palais des Nations þann 21. júní.
Milljónir á flótta og ekkert öruggt skjól
Meira en milljón einstaklinga eru á stöðugum flótta innan Gaza og eiga hvergi öruggt skjól. Guirmond segir margt fólk hafa verið hrakið á flótta allt að tíu sinnum frá 7. október. Þau eru þvinguð inn á sífellt minna landssvæði, svæði sem getur á engan hátt staðið undir þeim mikla fjölda fólks sem þar dvelur.
„Eftir nærri níu mánuði af stríði býr fólk á Gaza ekki við fæðuöryggi, hefur ekki húsaskjól né heilbrigðisþjónustu og getur ekki aflað sér tekna. Konur spurðu mig: „Hvenær getum við farið aftur heim til okkar?“ Við hverja tilflutninga upplifa þær meiri ótta og missi.
„Fólk á Gaza kallar eftir því að stríðinu ljúki. Þangað til friði er komið á, hefur hver einasti dagur í för með sér meiri eyðileggingu og dauða. Þessu verður að linna. Drengir og stúlkur spurðu mig hvenær stríðinu lyki, og ég hafði handa þeim engin svör,“ sagði Guirmond í ræðu sinni.
„Á Gaza má finna meira en 2 milljónir frásagna um sáran missi. Hver einasta kona sem ég hitti og talaði við, sagði mér frá því sem hún hafði misst. Meira en 10.000 konur hafa verið drepnar. Meira en 6.000 fjölskyldur hafa misst móður sína. 1 milljón kvenna og stúlkna hafa misst heimili sín, fjölskyldur og minningarnar sem þar voru að finna. Í heimsókn minni hitti ég kvenrekin félagasamtök sem, þrátt fyrir harmleikinn sem fylgir stríði, hafa fundið leiðir til að veita áfram nauðsynlega þjónustu. Þessar konur sögðu mér að í stað þess að spyrja hvað þær vanti, eigi að spyrja hvað þær vilja ekki. Konur vilja ekki deyja, þær vilja ekki þurfa að jarðsetja ástvini sína, þær vilja ekki þjást í einrúmi.“
Þurfa fjárstuðning
„Palestínsk kvennasamtök veita lífsbjargandi þjónustu á borð við skjól og sálrænan stuðning. Þetta gera þau þrátt fyrir eyðilegginguna, takmarkað fjármagn og þá staðreynd að flestar starfskonur samtakanna eru sjálfar á flótta og að takast á við hörmungar stríðsins. Það er grundvallaratriði að styðja fjárhagslega við þessi félagasamtök til að tryggja að þau geti áfram veitt mannúðar- og neyðaraðstoð og til að tryggja að konur eigi sæti við samningaborðið þegar verið er að skipuleggja neyðaraðstoð. Það verður að verja mannréttindi fólks á Gaza. Við horfum á þessar hörmungar daglega á samfélagsmiðlum og í sjónvarpi.
Konur hafa ítrekað stigið inn þegar krísur skella á, við höfum séð vitnisburð um slíkt um allan heim og við sjáum það nú á Gaza. Konur hafa kallað eftir vopnahléi á sama tíma og þær reyna bregðast við þeim aðstæðum sem þær finna sig í. Átök eru aldrei kynhlutlaus og þess vegna er mikilvægt að karlar og konur af öllum aldri komi að því að taka ákvarðanir um framtíð samfélagsins og hafi jafnt aðgengi að mannúðar- og neyðaraðstoð.“
