Sofia Calltorp, yfirmaður mannúðarmála hjá UN Women í Genf, segir alþjóðasamfélagið ekki mega hunsa stöðu kvenna og stúlkna á Gaza mikið lengur. Í yfirlýsingu segir hún raunveruleikann á Gaza mun verri en myndir í fréttum gefa til kynna.
Lesa má yfirlýsinguna í heild sinn hér að neðan:
„Ég er nýkomin frá Gazaströndinni.
Ég ferðaðist um alla Gaza-ströndina, frá Jabalia í norðri til Al-Mawasi í suðri, með teymi UN Women á vettvangi.
Við höfum öll séð myndir frá Gaza á skjám okkar en þær eru langt frá því að sýna raunveruleikann.
Heilar borgir og hverfi hafa verið jöfnuð við jörðu. Götur sem áður lágu að heimilum fólks liggja nú að rústum. Hvert sem ég fór hitti ég konur – í skólum sem hefur verið breytt í neyðarskýli; í tjöldum sem hafa verið gerð að öruggum rýmum; í rústum eigin heimila.
Ég er ekki kona á Gaza og get ekki þóst þekkja sársauka þeirra, en ég get veitt röddum þeirra hljómgrunn í dag.
Að vera kona á Gaza í dag þýðir að horfast í augu við hungur og ótta, upplifa áföll og sorg og að þurfa að vernda börnin sín fyrir skothríð og kulda. Að vera kona á Gaza þýðir að reyna að veita öryggi á stað þar sem öryggi er ekki til.
Það þýðir að lifa við vopnahlé en ekki við frið. Konur á Gaza sögðu mér aftur og aftur: það er kannski vopnahlé, en stríðinu er ekki lokið. Árásunum hefur fækkað en drápin halda áfram.
Konurnar sögðu mér einnig að þær reyndu ekki aðeins að lifa af hernaðarlegt stríð heldur líka sálrænt stríð, sem þær segja að sé jafnvel erfiðara. Sérhver kona sem ég hitti hafði misst að minnsta kosti tvo nána fjölskyldumeðlimi – börn, systkini, foreldra.
Við komum til Gaza eftir hellirigningar og mikinn kulda. Konur sýndu mér hvernig vatnið lak inn í bráðabirgðatjöld þeirra svo að börnin þeirra skulfu af kulda alla nóttina. Að vera kona á Gaza í dag þýðir það að vita að veturinn er á næsta leiti en geta ekki veitt börnum sínum skjól gegn kuldanum.
Konur sögðu mér einnig að þær hefðu neyðst til þess að flýja ótal sinnum. Í hvert sinn neyðast þær til að pakka saman því litla sem þær eiga, bera börn sín, aldraða foreldra sína og velja á milli hættulegra dvalarstaða. Ein kona sem ég hitti sagði mér að hún hefði verið hrakin á flótta 35 sinnum síðan október 2023.
Að vera kona á Gaza í dag þýðir að standa frammi fyrir ákvörðunum upp á líf og dauða ein. Meira en 57.000 konur eru nú eina fyrirvinna fjölskyldunnar og vinna baki brotnu við ómögulegar aðstæður til að byggja eitthvað úr engu. Jafnvel þó að það sé vopnahlé er enn skortur á mat og hann er fjórum sinnum dýrari, algjörlega utan seilingar fyrir konur sem eru með öllu tekjulausar.
Ein kona sagði mér að heimili hennar hefði verið eyðilagt. Á hverjum morgni snýr hún aftur að rústunum til að safna viði, brenna hurðarnar sem einu sinni vernduðu fjölskyldu hennar – bara til að geta gert morgunmat handa börnunum sínum. Svona er að vera kona á Gaza í dag.
Endalausar sprengjuárásir hafa valdið harmleik sem lítið er fjallað um en blasir við allsstaðar á Gaza: staða kvenna og stúlkna sem búa nú við fötlun vegna stríðsins. Í dag lifa meira en 12.000 konur og stúlkur við fötlun vegna árásanna.
Ég hitti 13 ára gamla stúlku sem missti fót í loftárás sem drap föður hennar og fjóra bræður. Hún hefur beðið eftir hjólastól í marga mánuði. Líf hennar og framtíð, allt sem hún þekkti hefur verið splundrað af stríðinu. Þetta er veruleiki stúlkna og kvenna á Gaza.
Hvert sem ég fór sögðu konur mér það sama: Þær þurfa viðvarandi vopnahlé. Þær þurfa mat. Þær þurfa fjárhagsaðstoð. Þær þurfa vetrarfatnað, heilbrigðisþjónustu og sálræna aðstoð. Þær þrá að geta unnið fyrir sér, þrá réttlæti, virðingu, grundvallarmannréttindi og að börnin þeirra geti farið aftur í skólann.
Það sem ég heyrði frá konum á Gaza var raunveruleg löngun til þess að leiða endurbyggingarstarf á Gaza.
Andspænis rústum heimilis hennar, þar sem fjölskylda hennar liggur grafin undir rústunum, hitti ég konu sem hafði opnað samfélagseldhús þar sem hún eldar mat fyrir annað fólk gegn smávegis gjaldi, á meðan hún horfir á það sem eftir er af lífi hennar fyrir stríð.
Skýrari vitnisburð um vilja og styrk kvenna á Gaza til þess að endurbyggja líf sitt er vandfundinn og við verðum að fjárfesta í forrystu þeirra og seiglu strax.
UN Women skuldbindur sig til að standa með konum á Gaza í dag svo þær geti leitt uppbyggingarstarf á Gaza á morgun.
UN Women hefur starfað á vettvangi á Gaza í meira en áratug. Við höfum staðið með konum og stúlkum í gegnum hverja kreppu, unnið náið með kvennasamtökum, og fjárfest í seiglu þeirra og leiðtogahæfni.
Raunveruleiki kvenna á Gaza, sem berjast í bökkum til þess eins að lifa af, er eitthvað sem engin kona eða stúlka ætti að þurfa þola. Hann ætti að knýja okkur öll til tafarlausra aðgerða.
Við verðum að tryggja að hjálpargögn berist með skipulögðum og öruggum hætti inn á Gaza. Við þurfum að enda blóðsúthellingarnar. Við þurfum endanlegt vopnahlé og frið fyrir konur og stúlkur. Við þurfum frið fyrir öll.
Að vera kona á Gaza í dag, þýðir að þurfa að byggja brú á milli lífs og dauða með hugrekkinu og örmagna höndum einum saman. Heimurinn getur ekki lengur hunsað þjáningar kvenna á Gaza.“
