Eyðileggingin á Gaza er gríðarleg. Mynd/Samar Abu Elouf
Sofia Calltorp, yfirmaður mannúðarmála hjá UN Women, hvatti aðildarríki Sameinuðu þjóðanna til að tryggja aðkomu kvenna og stúlkna að friðarviðræðum og -uppbyggingu á Gaza. Á blaðamannafundi sem haldinn var í Palais des Nations í Genf þann 17. október, minnti hún á að mannúðarkrísan sé gríðarleg og að neyðargögn berist fólki hvorki nógu hratt, né í nægu magni.
„Sem UN Women eigum við í daglegum samskiptum við konur og stúlkur hverrar raddir verða að heyrast. Ég vil hefja fundinn í dag með því að vitna í konu frá Gaza. „Við vonum að vopnahléið endist. Það er ekki hægt að segja að hér ríki friður, en við vonum að þeir standi við orð sín í þetta skiptið. Við erum komin að þolmörkum.”
Þetta eru orð 22 ára konu, háskólanema á Gaza.
Orð hennar endurspegla það sem við höfum heyrt frá svo mörgum konum og stúlkum á Gaza síðan vopnahléið hófst – orð sem bera keim af von, örmögnun og ótrúlegum styrk.
Fyrir þær færir vopnahléið von – en það er einnig viðkvæmt og löngu tímabært.
Og við deilum þeirri von – nú verður alþjóðasamfélagið að tryggja að þessi von verði að raunverulegum friði.
Við höfum orðið vör við framfarir á síðustu vikum. Matur, lyf og vatn hafa komist inn á svæðið. Í fyrsta sinn í langan tíma geta konur og stúlkur sótt aðstoð og sofið án stöðugra sprenginga. En vonin ein og sér er ekki nóg. Þó hlé hafi verið gert á linnulausar árásir, þá er mannúðarkrísan enn til staðar.
Tvær drepnar á hverri klukkustund
Á síðustu tveimur árum hafa tvær konur og stúlkur á Gaza verið drepnar á hverri klukkustund. Þessi tala sýnir okkur umfang stríðsins og mun ásækja okkur í marga kynslóðir.
Þarfir kvenna og stúlkna á Gaza eru gríðarlegar. Meira en milljón þarfnast matar, 250 þúsund búa við hættulegan næringarskort. Þetta vopnahlé er gluggi til að aðhafast, til að koma nauðsynjum til fólks hratt og örugglega, til að stöðva hungursneyðina sem hefur ríkt undanfarna mánuði.
Flestar konur á Gaza hafa neyðst til að flýja að minnsta kosti fjórum sinnum frá upphafi stríðsins. Fyrir margar er vopnahléið tækifæri til þess að hætta að flýja, finna öryggi, hefja uppbyggingu. En nú fer að líða að vetri, og staðreyndin er sú að alltof margar fjölskyldur hafa ekkert skjól yfir höfuðið.
Kona er eina fyrirvinna einnar af hverjum sjö fjölskyldum á Gaza í dag. Neyðaraðstoð þarf að berast beint til þeirra svo þær geti brauðfætt börn sín, nálgast lyf og læknisaðstoð og reynt að endurheimta vott af jafnvægi eftir að hafa misst allt.
En munum, þetta eru ekki bara tölur.
Án þátttöku kvenna, sem hafa lagt sitt af mörkum við að halda lífi á Gaza, verður engin uppbygging.
Konur og stúlkur verða að fá að vera hluti af uppbyggingunni.
Við höfum ítrekað séð að þegar konur fá stuðning, geta þær gert kraftaverk.
Það sama á við um Gaza í dag.
Hvern einasta dag hafa kvenrekin félagasamtök, fyrirtæki, heilbrigðisstarfsfólk og kennarar unnið við ómannúðlegar aðstæður að því að halda fjölskyldum og samfélaginu saman, á meðan aðrir sátu og sömdu um framtíð þeirra.
Nauðsynlegt að auka fjárframlög
Fyrir UN Women er markmiðið skýrt: að tryggja að vopnahléið verði að varanlegum friði þar sem réttindi kvenna og stúlkna eru höfð að leiðarljósi í hvívetna.
Verkefnið fram undan er gríðarlegt. Það krefst meira en að stöðva stríðið. Það krefst þess að við byrjum upp á nýtt. UN Women starfar með öðrum mannúðarsamtökum og stofnunum Sameinuðu þjóðanna til að tryggja að konur og stúlkur hafi aðgengi að læknisþjónustu og mat.
UN Women hefur starfað í Palestínu í meira en áratug og ávallt í samstarfi við kvenrekin félagasamtök. Flest þessara félaga hafa haldið starfsemi sinni áfram, þrátt fyrir hræðilegar aðstæður, og veitt þjónustu, vernd og von til kvenna og stúlkna á Gaza.
Hver kona sem endurbyggir bakarí, heilsugæslu eða skólastofu, tekur þátt í að byggja upp frið. Það skilar árangri að fjárfesta í konum; hver dollari skilar til baka 8 dollurum í þágu samfélagsins.
Málið snýst ekki aðeins um að koma mannúðaraðstoð inn til Gaza eða hverjir fá hana, heldur einnig hvernig við afhendum hana. Ef við setjum ekki mannúðarþarfir kvenna og stúlkna í forgrunn, og ef við innvinklum ekki kvenrekin félagasamtök í neyðarviðbragði, endurreisn og uppbyggingu, þá verða konur útilokaðar frá framtíð Gaza.
Hjá UN Women vinnum við nú hlið við hlið með stofnunum Sameinuðu þjóðanna, sem eru á vettvangi til að veita lífsbjargandi neyðaraðstoð.
En, aðildarríki verða að auka fjármögnun strax.
Ef við meinum það sem við segjum um að viðhalda voninni, verðum við að bregðast við. Ef við meinum það sem við segjum um frið, verðum við að tryggja þátttöku kvenna í uppbyggingu.
Og ef við meinum það sem við segjum um sameiginlega mannúð okkar, verðum við að bregðast við núna – á meðan vonin flöktir enn í augum kvenna og stúlkna á Gaza.
