Frá Mjanmar
UN Women og Mannfjöldasjóður Sameinuðu þjóðanna (UNFPA) hafa vakið athygli á versnandi stöðu kvenna og og stúlkna í Mjanmar í kjölfar valdaráns mjanmarska hersins í febrúar 2021. Allt frá því að ríkisstjórn Aung San Suu Kyi var steypt af stóli af herforingjastjórn landsins hafa regluleg mótmæli farið fram og þess krafist að herforingjastjórnin stígi til hliðar og að lýðræðislega kosin stjórn landsins verði aftur komið á. Herinn hefur mætt mótmælendum af mikilli hörku og talið er að um þúsund óbreyttra borgara hafi látið lífið á síðustu fimm mánuðum.
Allt frá upphafi hafa konur verið leiðandi afl í mótmælunum gegn herforingjastjórninni sem hefur meðal annars brugðist við með því að reka opinbera starfsmenn sem taka þátt í mótmælunum. Stór hluti þeirra eru konur sem starfa sem kennarar eða hjúkrunarfræðingar. Talið er að um 600.000 konur hafi misst vinnuna síðan 1. febrúar.
UN Women og UNFPA segja ástandið í Mjanmar versna dag frá degi. Óðaverðbólga ríkir, matarskortur og atvinnuleysi og er reiknað með að um 6 milljónir Mjanmar-búa þurfi á mataraðstoð að halda.
Stjórnmála- og efnahagskreppan sem ríkir í Mjanmar hefur lagst þyngst á viðkvæmustu hópa samfélagsins. Einstæðar mæður, óléttar konur, konur er tilheyra minnihlutahópum, eldra fólk, fólk með fatlanir og hinsegin fólk er þeirra á meðal. Heilbrigðiskerfi landsins er að hruni komið vegna fjárskorts, manneklu og álags vegna COVID-19 og konur hafa takmarkað aðgengi að heilbrigðisþjónustu og mæðravernd. Sameinuðu þjóðirnar telja að helmingur þjóðarinnar verði undir fátækramörkum í upphafi næsta árs, eða um 25 milljónir einstaklinga.
Þá hafa LGBTQ samtök í Mjanmar lýst yfir áhyggjum vegna aukins ofbeldis í garð hinsegin og kynsegin einstaklinga.
Grasrótarsamtök, mannúðarsamtök og kvenréttindafélög hafa vart undan við að sinna öllum þeim er til þeirra leita, á sama tíma og versnandi stjórnarfar og COVID-19 gerir þeim sífellt erfiðara um vik með að sinna starfi sínu.
UN Women og UNFPA hvetja alþjóðasamfélagið til að hlusta á raddir þeirra er berjast fyrir mannréttindum og frelsi fólks í Mjanmar um leið og stofnanirnar halda áfram að veita íbúum neyðaraðstoð og nauðsynlega heilbrigðisþjónustu.
